ΑΡΕΘΟΥΣΑ


Η Διαλεκτική της Εκπαίδευσης
May 30, 2008, 7:55 pm
Filed under: 1

Πολιτική ωριμότητα και αξιολόγηση

Η Διαλεκτική της Εκπαίδευσης(1)

——————————–

Ο άνθρωπος ολοκληρώνεται ως πολίτης, λέει ο Αριστοτέλης. Και ο δρόμος προς αυτή την ολοκλήρωση περνά μέσα από την εκπαιδευτική διαδικασία .Και αποτελεί  (ή πρέπει να αποτελεί) βασικό της σκοπό. Για τη δημιουργία συνείδησης και αυτογνωσίας. Το ότι στις  μέρες μας είδαμε τους 16χρονους  να ψηφίζουν για την επιλογή αρχηγού κόμματος, αυτό μας επιβάλλει την υποχρέωση να κάνουμε την ιστορική μας αναδρομή.

Πώς σκέφτονταν οι 15χρονοι νέοι της «Εκπαιδευτικής Ανοιξης» 1981-82; Την απάντηση μόνο οι ίδιοι την έχουν. Εμείς μπορούμε να  ακούσουμε τη γνώμη τους μέσα από την καθημερινή εκπαιδευτική διαδικασία της εποχής και να την αναγνωρίσουμε ως  πρόταση ανάγνωσης της σημερινής κοινωνίας και των «Μεταρρυθμιστών»της.

ΨΗΦΟ ΣΤΑ 15

Ψήφο στα 15: Αναλαμβάνετε εισηγητής πλειοψηφίας ή μειοψηφίας υπέρ ή κατά της πρότασης. Ή και τα δύο.

Η εισήγησή σας μπορεί να πάρει τη μορφή ελεύθερου δοκιμίου ή συνέντευξης.

­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­————————————-

Κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Βουλευτές.

Είναι πιθανό να έκανε η Κυβέρνηση την πρόταση του νομοσχεδίου, του σχετικού με την ψήφο στα 15, σε μια ένδειξη ιδιαίτερα φιλελεύθερης, ριζοσπαστικής ή έστω δημοκρατικής πολιτικής. Είναι γνωστό όμως ότι η υπέρμετρη και δίχως όρια ελευθερία τείνει να ταυτιστεί με την αναρχία και ότι οι απότομες ριζοσπαστικές καινοτομίες σε οποιοδήποτε τομέα είναι προάγγελοι αποσταθεροποίησης και άλλων δυσμενών καταστάσεων. Γενικότερα αποδεκτό είναι επίσης το ότι μια σωστή δημοκρατία, όπως ακριβώς παραχωρεί σε όλους τους πολίτες ελευθερία στην έκφραση της πολιτικής πεποίθησης, καθώς επίσης τόσες άλλες ελευθερίες , έτσι ακριβώς απαιτεί από αυτούς ωριμότητα, ανεπηρέαστη πολιτική έκφραση και τεκμηριωμένη κομματική τοποθέτηση.

            Με άλλα λόγια, θέλω να τονίσω , κύριοι συνάδελφοι, ότι αντιτίθεμαι στην πρόταση αυτή, θεωρώντας ότι το παιδί στην ηλικία των 15 ετών δεν έχει ακόμα τα εφόδια εκείνα που θα του εξασφαλίσουν την απαραίτητη ωριμότητα που απαιτεί μια τόσο σπουδαία, θα έλεγα ιερή, λειτουργία της δημοκρατίας, όπως η ψήφος.

            Καταρχήν η μόρφωσή του δεν είναι ολοκληρωμένη. Αρα η πνευματική του εξέλιξη δεν έχει τελειοποιηθεί. Έπειτα η σοβαρότητα και η υπευθυνότητά του είναι αμφίβολο ότι υπάρχουν στον απαιτούμενο βαθμό. Αλλά έστω ότι υπάρχουν. Υστερεί παρ’ όλα αυτά  σε ένα βασικότατο τομέα, ίσως τον βασικότερο παράγοντα της ακεραίας πολιτικής συνείδησης, την πείρα. Ένα παιδί μέσα στα 15 χρόνια της ζωής του δεν έχει ζήσει πολιτικές καταστάσεις που θα το διδάξουν βασικές αρχές και δεν  του έχουν αποτυπωθεί στο μυαλό αρκετές εμπειρίες του παρελθόντος, για να του καθορίσουν υπεύθυνα και σίγουρα το μέλλον του. Σαφώς έχει μάθει στη σχολική του σταδιοδρομία πάρα πολλά ιστορικά γεγονότα στο πέρασμα του χρόνου, αλλά άλλο είναι το διάβασμα ή η αποστήθιση, κι άλλο το προσωπικό βίωμα. Έτσι χωρίς να τα έχει δεδομένα είναι δύσκολο να προβλέψει τα μέλλοντα και να αποφασίσει ποια ακριβώς πολιτική γραμμή πρέπει να ακολουθήσει. Του λείπει δηλαδή η διορατικότητα.

            Ας μην ξεχνάμε εξάλλου ότι η ηλικία των 15 είναι η πιο κρίσιμη ολόκληρης της ζωής του ανθρώπου, είτε αγόρι είναι είτε κορίτσι. Στην ηλικία αυτή το παιδί είναι απασχολημένο με ένα σωρό προσωπικά προβλήματα, έχει να αντιμετωπίσει σωρεία καταστάσεων καθώς μεταβαίνει από την εφηβεία στην ενηλικίωση. Με άλλα λόγια περνάει μια μεταβατική περίοδο, αποφασιστική γι’  αυτό. Σκόπιμο, λοιπόν, θα ήταν να μην επιφορτισθεί παράλληλα και με το βάρος της πολιτικής εκλογής. Εκτός αυτού διακατέχεται συχνά από ενθουσιασμό ή απογοήτευση, κι επόμενο είναι να φάσκει και να αντιφάσκει. Αλλάζει συνεχώς πεποιθήσεις. Δεν έχει σταθερή γνώμη ή καθαρά δικιά του άποψη. Σε αυτό βέβαια συμβάλλει αποφασιστικά και η μεγάλη επίδραση που ασκούν οι γονείς, οι συγγενείς, οι φίλοι κ.λ.π. πάνω του. Γιατί φυσικά είναι σε μια τέτοια ηλικία να είναι ακόμα άμεσα εξαρτημένο το παιδί από το περιβάλλον του. Έτσι αν ψηφίσει, κάθε άλλο παρά το πιστεύω του θα ψηφίσει.

            Από όσα σας ανέφερα , κύριοι βουλευτές, νομίζω ότι θα συμφωνήσετε μαζί μου πως η πρόταση για ψήφο στα 15, μόνο από ένα δεκαπεντάχρονο παιδί θα μπορούσε να τεθεί. Είναι ολοφάνερο ότι δεν μπορεί ποτέ η τύχη της χώρας μας να κρίνεται από την ψήφο τόσο νεαρών πολιτών της. Κάθε τέτοια απόπειρα θα ήταν άκρως παρακινδυνευμένη. και θα προκαλούσε σίγουρα πολιτική αποσταθεροποίηση και ίσως εκμετάλλευση των ψήφων τόσων νέων από επιτήδειους που με φαμφαρονισμούς και τεχνάσματα θα έκλεβαν την εμπιστοσύνη τους.

            Γι’  αυτό σας καλώ να απορρίψετε αυτήν την πρόταση προστατεύοντας έτσι τόσο τη χώρα και τη δημοκρατία, όσο και τους νεαρούς αυτούς υποψήφιους ψηφοφόρους.

Αθήνα, 12-3-1882. Τάξη Α, Λυκείου. Έκθεση αριθ. 9.

ΚΑΝΕΛΛΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ


1 Comment so far
Leave a comment

[…] Διαβάστε var addthis_language = 'en'; Filed under Uncategorized εικονομάχοι… → […]

Pingback by Η Διαλεκτική της Εκπαίδευσης | Γονείς σε Δράση




Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s



%d bloggers like this: