ΑΡΕΘΟΥΣΑ


To Δένδρο της “Κυριακής”
March 6, 2010, 5:34 pm
Filed under: 1

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ: «Η Αρέθουσα»

Το Δένδρο της «Κυριακής».

————————————–

           Αρκαδία 2010, που για το Σύνδεσμο Περιβάλλοντος στοιχειοθετείται με το αρκτικό πέντε(5) λέξεων ως έτος Πολιτικής, Παιδείας, Πολιτισμού, Παράδοσης και Περιβάλλοντος. Και ενώνοντας τα δύο άκρα μιλάμε πια με ακρίβεια για «Πολιτική Περιβάλλοντος».

Χαρακτηριστικό της Τέχνης είναι το ατομικό. Ως δημιουργία και ως αναφορά. Γιατί η ατομική μοίρα είναι αυτή που συγκινεί. Σαν τη μοίρα των ηρώων της αρχαίας τραγωδίας. Αλλά κυρίως την έκφραση των έργων τέχνης. Σαν την Αφροδίτη του Λούβρου, που πάνω της όχι μόνο αποτυπώνεται  η προσωπική δημιουργία ενός μεγάλου καλλιτέχνη, αλλά συγχρόνως και εκφράζεται απόλυτα η υπέρτατη και πρωταρχική αξία του ελληνισμού. Η ομορφιά, το κάλλος, από την οποία προέρχεται και η νεοελληνική λέξη «καλός», με τη διάσταση κυρίως της αρετής.

            Εκτός από τη γνωστή νύφη Αρέθουσα (που σημαίνει την όμορφη πηγή που αρδεύει, ποτίζει) στην Αρκαδία έχουμε και τη διακριτική παρουσία ενός ιδιόρρυθμου  σύγχρονου έργου τέχνης της φύσης, μιας Πεύκης. Είναι αυτή που μας αποχαιρετάει ή μας καλωσορίζει στην αρχή της οδού Σπάρτης. Διαλεκτικά απέναντι από το κτίριο του ΙΚΑ, είναι σαν να διαλέγεται με το κτίσμα και τις χιλιάδες των περαστικών. Φυτεμένη με αγάπη και πόνο πριν από πολλά (20) χρόνια. Η πρόσφατη πολεοδομική παρέμβαση με το πλάτεμα του δρόμου της αφαίρεσε τη μισή κόμη, αλλά η κορμοστασιά της παραμένει εντυπωσιακή.

            Ένα δένδρο μοναχικό μιλάει με τους ανθρώπους. Γιατί έχει ψυχή. Είναι η ψυχή μιας δρυάδας νύφης. Σαν την Πεύκη (Πίτυ) που είναι δημιούργημα πόνου και έρωτα. Αγάπησε και αγαπήθηκε από τον προστάτη της φύσης αρκαδικό θεό Πάνα. Αλλά από αντιζηλία ο Βορέας, όταν είδε την Πίτυ να ανταποκρίνεται στα αισθήματα του θεού των Αρκάδων, φύσηξε τόσο δυνατά, που την παρέσυρε και τη σκότωσε πάνω στα βράχια. Στην Αρκαδία (Τεγέα) έχουμε ακόμα και βουνό που φέρει το όνομά του, Βόρειον Όρος (κοινώς Γκράβαρη), πάνω από το Μανθουρικόν Πεδίον (Τάκα).

            Το «Δένδρο της Κυριακής» για μας συμβολίζει την ανάσταση της ζωής. Σαν την νεκρανάσταση των καμένων δασών της Αρκαδίας. Τη ζωή που δημιουργείται από το θάνατο. Σαν αποτέλεσμα όμως αγάπης και έρωτα. Γιατί φύτρωσε από το αίμα μιας όμορφης νύφης που αγάπησε και αγαπήθηκε από το θεό των Αρκάδων.

            Μπορεί να μιλάει ένα δένδρο; Για την ελληνική αντίληψη και παράδοση η απάντηση είναι ΝΑΙ!  Αλλά και οι γραμματοσυντακτικοί  κανόνες και νόμοι συμφωνούν. Είναι αυτό που αποκαλούμε μη λεκτική επικοινωνία. Δηλαδή επικοινωνία χωρίς λόγια, λέξεις. Αυτό όμως μας επιβάλει να επικοινωνούμε και να μαθαίνουμε τη γλώσσα των δένδρων, σαν τη γλώσσα του «Δένδρου της Κυριακής».

            Πάντως ένα δικό μας δένδρο στη νότια είσοδο-έξοδο της πόλης στέκεται πυλωρός. Παιδαγωγός, φύλακας των πυλών και προστάτης του περιβάλλοντος. Για να θυμίζει στους διερχόμενους Αρκάδες και Λάκωνες, αλλά και στα χιλιάδες παιδιά των σχολείων της Αρκαδίας, πως το φύτεμα ενός δένδρου είναι ανάσταση ζωής. Είναι η «Κυριακή» που περιμένουμε όλοι, αλλά και καθένας ξεχωριστά. Ένα χρέος αγάπης και ευθύνης. Γιατί και ο Σύλλογός μας «Αρέθουσα», ο Σύνδεσμος Φυσικού και Πολιτιστικού περιβάλλοντος, είναι έκφραση αγάπης στη φύση, την τέχνη και τον άνθρωπο.

Παναγιώτης Φ. Δαλαμάγκας

(https://arethusa.wordpress.com)


1 Comment so far
Leave a comment

[…] post by arethusa var addthis_language = 'en'; Filed under 29634 ← Βαρόμετρο "τα […]

Pingback by To Δένδρο της “Κυριακής” | Γονείς σε Δράση




Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s



%d bloggers like this: